Interview met Moonlit Sailor (SWE)

Postrockband met een punkhouding!



De zweedse rockers houden van oprechtheid, een geintje en Blink 182

Een nieuw seizoen, een nieuw arsenaal aan nieuwtjes vanuit Pollination. Diepte-interviews met optredende artiesten zullen vanaf nu een vast item zijn binnen de nieuwsberichten die Pollination uit hun bijenkorf slingert. Aan de hand van een aantal min of meer vastomlijnde vragen zal iedere keer een bij Pollination optredende act worden uitgelicht. Deze keer is het de beurt aan de vierkoppige Zweedse band Moonlit Sailor, die werd geïnterviewd vlak na hun optreden in ACU op de avond van 17 september.



Moonlit Sailor backstage at ACU during their interview right after the gig.


Hoe zijn jullie in contact gekomen met Pollination?

"Via onze boeker in België, Pieter Blomme (Frontal Noize Records). We hoorden van hem dat jullie waren geïnteresseerd om ons te boeken. Aangezien we al eens eerder in Utrecht waren geweest en toen ook in ACU hadden gespeeld (in 2010), wilden we zeker graag terugkomen".

Hadden jullie eerder van ons gehoord? Zo nee, wat zou je bij de naam Pollination verwachten?

"Nee, we hadden niet eerder van Pollination gehoord. We weten dat jullie een bij als logo hebben".

(hilariteit tussen de individuele bandleden) "Ik denk dat de twee kleuren, zwart en geel, 2 kanten van de bij representeren; er zijn altijd 2 kanten aan alles". Iemand roept: “Free like a bee” gevolgd door “free beers!”. Kortom, Pollination ‘does not instantly ring a bell’ bij de Zweden. En dat is logisch natuurlijk voor een buitenlandse act die op tour is.

Hoe komt jullie muziek tot stand; schrijven jullie gezamenlijk of zijn er 1 a 2 die hierin de leiding nemen?

We schrijven los van elkaar altijd enkele melodielijnen thuis, waarvan we in de oefenruimte dan nummers proberen te maken. Er is dus niet één specifieke songschrijver. Iedereen in deze band heeft een eigen homestudio, waar we Logic of Protools gebruiken. Eén van ons woont in Stockholm, en de rest in de buurt van Göteborg, dus we moeten het wel zo doen dat we de ideeën via internet met elkaar uitwisselen. Na het uitwisselen komen we bij elkaar; we deden dat zo’n vier jaar lang ongeveer drie keer per week, maar nu is dat te gecompliceerd. Nu doen we het voornamelijk om voor losse shows te repeteren, en wanneer er een album af is (de band heeft inmiddels vier full-length cd’s uit) spreken we twee dagen voordat we op tour gaan, met elkaar af en gaan we repeteren. Iedereen moet vantevoren zijn partijen gewoon uit zijn hoofd kennen door goed naar het album te luisteren. We spreken eigenlijk niet echt vaak met elkaar af, we vertrouwen erop dat een ieder zijn partijen tot in de puntjes voor elkaar heeft.

Jullie hebben dus al vier cd’s uit, hoe hou je je setlist interessant en kan iedereen in de band wel zijn eigen favoriete nummers spelen?

Nou, daar hebben we een systeem voor bedacht. We houden een excel sheet bij, waarin we onze persoonlijke favoriete tracks zetten, alsmede de favoriete tracks van onze fans. Die mixen we en we noemen dat ‘Moonlit Sailor democratie’”. (kijkt in het excel bestand en er staan dik 20 tracks opgesomd, netjes met aantallen stemmen er achter). Er zit overigens redelijk wat overlap tussen wat onze fans willen horen en wat wij zelf willen spelen.

Hebben jullie zelf duidelijk een idee in welke hoek/straatje jullie muziek valt? Of vind je het juist belangrijk om niet in een bepaalde hoek/straatje te passen?

Antwoord #1: “Ik heb werkelijk niet het flauwste benul in welke straatje we passen”. Antwoord #2 volgt er meteen achteraan: “Ik zit er denk ik niet ver naast als ik zeg dat we onszelf bijna als een punkrockband beschouwen” (de rest knikt bevestigend). “Ja, dit zijn de roots van iedereen toen we als band begonnen. Dus denk aan bands als Bad Religion, NoFX, Descendents etc. Mijn baslijnen bijvoorbeeld zijn ook punkrock-geënt. We hebben daarnaast veel bands uit het postrockgenre ontmoet, en die nemen zichzelf allemaal zeer serieus. Zo zijn wij niet, we zijn niet zo pretentieus. We houden van een geintje, en als we een dansbaar nummer willen spelen, doen we dat.”

Bedoel je dat Zweedse bands zich in het algemeen erg serieus nemen?

“Ja, en buiten dat zijn Zweden in het algemeen saaie mensen. Ze komen weinig naar shows. Zweden is totaal R&B en house-gericht. Zelfs in onze ‘hometown’ komen er weinig mensen naar onze shows.”

Biedt het gevoel van ‘niet direct in een straatje passen’ juist mogelijkheden, of versmalt het jullie opties tot optreden?

“Het verbreedt onze mogelijkheden, absoluut. We spelen ook regelmatig in zalen waar bijvoorbeeld postrockbands niet direct zullen spelen, punkzalen/kraakpanden bijvoorbeeld. We houden van de houding die daar heerst. We hebben ook twee keer in China getourd, bijvoorbeeld. Iets dat andere bands niet snel zouden doen. Het grappige is dat bepaalde Chinese bands onze nummers zelf hebben gecovered. Dat is een raar gevoel; ook als je er bij nadenkt hoe andere bands naar onze muziek luisteren en het interpreteren.

Met welke band zou je graag samen in de oefenruimte staan/zou je nog eens willen ontmoeten om samen iets mee te doen?

“Als ik je hierop het antwoord geef, zul je waarschijnlijk hard lachen (de rest van de band begint de beginletters van de band op te noemen). Dat is namelijk Blink 182 (inderdaad, hilariteit alom). “We can play every song of Blink 182, zegt er eentje. We luisteren iedere dag naar hen terwijl we op tour zijn” (verschillende tracks worden genoemd op de vraag wat dan ieders favoriete Blink 182 nummer is).
Op de vraag met welke andere artiest/band ze dan op het podium zouden willen staan, antwoordt iedereen iets anders. “The Beatles, Jimmy Eat World en ikzelf zou graag eens willen samenwerken met een Engelse band genaamd The 1975 (speelt overigens op 4 oktober in een nu al uitverkocht TivoliVredenburg).

Wat voor soort plekken/locaties heeft jullie voorkeur om te spelen?

“We houden er voornamelijk van om in studentensteden te spelen, zoals bijvoorbeeld Hamburg. Studenten komen namelijk in het algemeen het meest op onze concerten af, is onze ervaring. Veel van onze vrienden zijn ook studenten, en die ondernemen blijkbaar ook het meeste.

Hoe is jullie tour tot stand gekomen? Nemen jullie snel met een optreden genoegen, puur omdat je gewoon kunt spelen, ook al krijg je weinig geld, of kies je specifieke plekken/lokaties uit en neemt met minder geen genoegen?

“Onze boeker boekt een groot deel van de tour in het buitenland. De band verdient geld, d.w.z. de band komt er van rond, maar we kunnen er individueel niet van leven ofzo. Tegenwoordig krijgen we gelukkig wel meer geld dan vroeger, maar eigenlijk verliezen we individueel nog steeds geld, al is het niet meer zoveel als vroeger. Verder wegen we het wel/niet doen van een optreden dus o.a. af aan hoe ons gevoel bij de zaal is als er een aanbieding komt.”

Tot slot, wat vonden jullie van het optreden vanavond?

“Ja, we vonden het te gek!. Mensen in het publiek glimlachten, en ik denk dat er een connectie was met de aanwezigen. Het zag er uit alsof iedereen die er was, ervan genoot, en wij hebben er ook erg van genoten. Een avond om in gedachten naar terug te keren”.

ACU
Voorstraat 71
Utrecht

Datum: 17 september 2014
Tijd: 0.15 uur